Puch en Tomos Club Vlaanderen
Op de Tomos naar de Noordkaap



Het ongelooflijke verhaal van Hotze en Adriaan

Bassie & Adriaan kennen we allen van de TV. Het zijn leuke clowns en ze weten ons allen te vermaken. Hotze & Adriaan is een variant, doch toch wat anders ;-) Ze wisten me anders ook wel te vermaken. Mede door Hotze heb ik nu als Belg pur sang ´Kareltje´ leren kennen, het enige echte lokale zelfgebrouwen bier te Heusden aan de Maas, en dat kan tellen. Voor mij gaat het om passie en plezier; degenen die me kennen weten dat al wel. Het gaat mij niet om winst of je voordeel doen. Het gaat me om mensen leren kennen met ´emocion´ en plezier delen. Met Hotze & Adriaan lukte dat wonderwel. Ze bezorgden mij er nog gratis een cultuurshock bij, want ipv mij toe te laten mijn middagmaal te betalen, stonden ze er op dat zij dat wel ten laste zouden nemen. Zo ken ik de Nederlanders niet, althans niet het prototype dat ons Belgen van oudsher ingelepeld werd als het ware. Het zijn leuke heren en ik heb ze graag. Ze hebben bovendien een prestatie geleverd in godvergeten dagen die u en ik voor onmogelijk houden: ze gingen met hun dwaze hoofd destijds de uitdaging aan om op hun Tomosjes een rit te ondernemen naar de Noordkaap en hun verhaal is sowieso een succesverhaal. Het is vooral een verhaal van vriendschap, en wie zelf één echte vriend heeft weet wat dat wil zeggen. Het is een authentiek verhaal van twee mensen die ik graag heb ontmoet. We zien ze terug, dat staat vast. Hotze & Adriaan. The one and only. Enjoy the story.




In het begin van de jaren zestig telde je niet mee op het Lyceum als je niet een Puch had. Voor de wat minder gestelden kon het nog net met een Tomos. Buddy seat, hoog stuur.
In 1963 heb ik toen een gloednieuwe Tomos gekocht voor de prijs van 599,-- guldens. Wat een vrijheid. Op zondagmiddag even op en neer naar het mondaine Valkenburg, vanuit Eindhoven.

Het duurde niet lang en de inlaat werd opgeboord, de toegangspoorten vergroot, de kanalen gepolijst.
De pijpjes van het potje ingekort vanwege het sonore geluid. Toen een lange uitlaat voor de snelheid, een Tomos buitenboordmotor cylinder van 60 cc voor kracht, geen tien maar dertien tanden voor, en ook aan het achtertandwiel werd gemorreld. Echt serieus gemeten, 70 km. per uur kwam er wel uit.

Ik ben toen gaan studeren aan de Landbouw Universiteit te Wageningen en daar ontmoette ik Adriaan van der Pol. Hoe het precies is gegaan weet ik niet meer, maar in de regelmatige momenten van overmoed destijds werd een weddenschap aangegaan dat Adriaan en ik op een Tomos naar de Noordkaap zouden gaan en twee andere medestudenten op een tandemfiets met hulpmotor (Berini) naar Gibraltar. Dus een tweedehands Tomos gekocht voor Adriaan (250,-- gulden). Wij hebben het bijna gehaald, de tandem gangers zijn gestrand in Mechelen ;-)

We hadden er zes tot zeven weken voor uitgetrokken, maar eerst nog wat geld verdienen in de papierfabriek. Twee slaapzakken, een sheltertje, en veel reserveonderdelen. Tot en met spaken toe.

Een dag voor ons vertrek reed ik nog door Oss (NB). En werd staande gehouden door de gemeentepolitie. Daar viel bijna de droom in duigen. Mijn brommer was opgevoerd, en toen al mocht dat niet.
Onder de belofte die ik deed op het bureau dat ik met de brommer te voet naar een brommerhersteller zou gaan, om de tandwielen te laten terugbrengen in hun oorspronkelijke verhouding - meer hadden ze niet gezien - hebben ze me laten gaan. Eenmaal uit het zicht, ben ik wederom te voet tot de gemeentegrens geraakt, en daarna gewoon weer doorgereden. Juridisch gesproken, correct gedrag.

We zijn vertrokken (eind juni 1968). In die tijd had je als je met een Hollandse brommer naar het buitenland ging een kenteken nodig. Dat waren witte borden met zwarte tekens. Twee letters, HH en vier of vijf cijfers. Dat gaf je een vrijbrief. Want in Duitsland geven kentekens met HH aan dat je uit de Hanzestadt Hamburg komt.
We waren dus motoren. In Duitsland reden we daarom dan ook over de Autobahn. In Zweden was het af en toe wat minder prettig. Ze zagen je aan als Duitsers, en dat waren we niet. Je was echt de bink in Zweden. Zweedse Tomos- en Puchmopeds waren alle afgesteld op 30 km per uur ! Dat leidde zelfs soms tot agressie bij de plaatselijke jeugd, zeker op het platteland.

Ik ga u niet verhalen over onze belevenissen tijdens deze wereldreis die niet direct met onze brommers te maken hadden, maar ik kan u vertellen: deze belevenissen waren goed. ;-)
Zij het, dat Noordkaap naderend, het in de nacht toch wel heel erg koud werd (ik heb het dan over eind augustus).
Amusant was de reis zeker niet altijd. In het Noorden waren de dagelijkse afstanden lang, vele wegen wegens olie of steenslag niet comfortabel. Maar ja het moest. In uren kwam je geen mens tegen. Wel veel muggen. Plastic zakken om de voeten. We zijn zelfs op een camping geweest waar gezien de temperatuur alleen maar warm water was. We hebben het enige honderden kilometers voor de Noordkaap moeten laten afweten. Het werd in de nacht te koud. Onze timing was niet goed geweest. Terug was het motto, en wel snel. 65 km per uur.

Zoals u weet beschikt zo een Tomos over een relatief klein brandstoftankje. Dus bij elk pompstation in het Noorden werd bijgevuld. Ook al was het maar één liter. Je wist namelijk nooit wanneer er weer een mogelijkheid tot bijvulling zou zijn. We hadden er wel aan gedacht onze eigen tweetaktolie mee te nemen. Ook verversten we regelmatig de carterolie.

De gehele reis is pech ons bespaard gebleven. Niet één lekke band. Geen mechanische, noch een elektrische storing. Dat kwam pas weer toen we terug waren in Holland ;-(

Een bijzondere dag was op de terugreis de etappe van Kalmar naar Götheburg. Höger Dagen. (Höger betekent rechts.) Een zaterdag. Toen schakelde heel Zweden om van links naar rechts verkeer. Niemand mocht die dag, waar dan ook rijden met een hogere snelheid dan 30 km per uur. Dat was een hele belevenis. Allemaal nieuwe stadsbussen, met de deuren aan de andere kant. Zweedse families, die kwamen oefenen in het rechts rijden. En papa maar uitlachen. En wij voelden ons tamelijk ervaren, komend uit het altijd al rechts rijdend Nederland.

De op één na laatste étappe van Odense naar Groningen, was verschrikkelijk nat. Regen en regen. Regen op de autobahn.
Bij aankomst in Groningen begaf Adriaan zijn Tomos het: kortsluiting. Maar we hadden niet voor niets een twintig kilo aan reserve delen meegesleept. Dus het was snel verholpen.

Na deze reis, hebben we de tomosjes eigenlijk niet meer gebruikt. Ik ben overgestapt op “Bestel Eenden” Citroên AZU. De Tomosjes zijn gestald in een pakhuis in Heusden aan de Maas. Daar hebben ze dus sinds het eind der jaren zestig gestaan. Ze zijn er niet beter op geworden. En dit pakhuis moest nu dringend ontruimd worden, dus heb ik kontakt gezocht met de PTCN-club en een advertentie geplaatst.

Maar het zijn toch nog pareltjes, als ik Rudi van de PTCV mag geloven. Wij hebben onze brommertjes uitgewuifd, en we gaan van de opbrengst nog eens lekker eten. Meer moet dat niet zijn. Wij blijven stille fans van uw club.

Hotze R. Dijkstra en Adriaan R. van der Pol.

Hotze & Adriaan: jullie zijn vanaf nu onze ereleden. Het weerzien is nabij.




Het ongelofelijke vervolgverhaal ;-)



Zo kwamen beide opknappers in mijn stalling terecht, bij de rest ;-)
De planning was om de brommers binnen afzienbare termijn een nieuw leven in te blazen, doch mijn aankoopbeleid en het als gevolg daarvan dalende budget liet dat niet direct toe ;-(
Ik zag me dan ook genoopt om één en ander in de uitverkoop te doen, doch wou geenszins dat deze beide stukken in slechte handen zouden terechtkomen.
Zo kwam het dat ene Dennis reageerde op mijn advertenties. Toen nog een onbekende voor me, doch later zou ik beseffen dat hij al heel lang in het wereldje rondhing in Nederland. Hij kocht beide brommers aan en verzekerde me dat hij zelf één van beide zou restaureren en de andere aan een goede maat van hem zou toevertrouwen.
Het resultaat van dat rstauratiewerk ziet u hieronder; het is die van Hotze die aldus nieuw leven werd ingeblazen. Nu nog wachten op die van Adriaan en dan gaan we beide heren eens inviteren voor een ritje ;-)



Copyright © PTCV 2004 - 2017
Contact : E-mail : info@ptcv.be Tel: 03-2971539